هاجِر و اِسماێل
16
اِبرامئے لۆگی ساراییا چُکَّ نبوت.
ساراییا مِسری مۆلدے هستاَت که نامی هاجِر اَت.
2 ساراییا گۆن اِبراما گوَشت:
”هُداوندا منی دێم داشتگ و چُکّ آورتَ نکنان.
تئو برئو و گۆن منی مۆلدا بوَپس که بلکێن منا چه آییئے نێمگا چُکّے ببیت.“
اِبراما ساراییئے گَپّ زُرت.
3 وهدے اِبراما دَه سال کَنهانا گوازێنتگاَت، آییئے جَن ساراییا وتی مِسری مۆلد هاجِر زُرت و اِبرامارا په جَنی دات.
4 اِبراما گۆن هاجِرا وپت و واب کرت و هاجِرئے لاپ پُرّ بوت.
وهدے هاجِرا زانت که منی لاپ پُرّ اِنت، وتی بانُکئے مان نئیارَگی بندات کرت.
5 گڑا ساراییا گۆن اِبراما گوَشت:
”اے اَزاب و شِدّت که منی سرا کپتگ، اِشیئے زِمّهوار تئو ائے.
من وتی مۆلد تئیی بَگَلا دات و نون وهدے آ زانت که لاپی پُرّ اِنت، منا مانَ نئیاریت.
هُداوند منی و تئیی نیاما دادرَس* بات.“
6 بله اِبراما گۆن ساراییا گوَشت:
”تئیی مۆلد تئیی دستا اِنت، گۆن آییا هما پئیما بکن که تئیی دلا شَرتر اِنت.“
گڑا سارایی، هاجِرئے سرا ترُند بوت و هاجِر چه آییا تتک.
7 هُداوندئے پرێشتگا هاجِر گیابانا، چَمّگێئے کِرّا دیست.
اے هما چَمّگ اِنت که شورئے راهئے سرا اِنت.
8 پرێشتگا گوَشت:
”او هاجِر، ساراییئے مۆلد!
تئو چه کجا آتکگئے و کجا رئوگا ائے؟“
هاجِرا گوَشت:
”من چه وتی بانُک ساراییا تچگا آن.“
9 گڑا هُداوندئے پرێشتگا گوَشت:
”وتی بانُکئے کِرّا واترّ کن و وتا هماییئے دستا دئے.“
10 پرێشتگا چُش هم گوَشت:
”هُداوندَ گوَشیت که من تئیی نَسل و پَدرێچا انچۆ بازَ کنان که چه هسابا ڈَنَّ بنت.“
11 هُداوندئے پرێشتگا پدا گوَشت:
”نون تئو لاپپُرّ ائے و
مردێنچُکّے کارئے.
چُکّئے ناما اِسماێل* بکن
چێا که هُداوندا تئیی پِریات اِشکتگ.
12 اے بچکّ وَکشیێن هَرے بیت
اے سجّهێنانی دُژمنَ بیت و
سجّهێن اِشیئے دُژمنیا کننت.
اے وتی زندا گۆن وتی سجّهێن براتان
په جنگ و جێڑهَ گوازێنیت.“
13 هُداوندا که گۆن هاجِرا هبر کرت، هاجِرا هُداوندارا اے نام بست:
”تئو هما هُدا ائے که منا گندئے.“
چێا که هاجِرا گوَشت:
”نون من هما دیست که منا مُدامَ گندیت.“
14 پمێشکا اے چات، بِهێرلَهاییرویی* نام کپت.
اے چات، کادِش و بێرِدئے نیاما اِنت.